ontmoetingscentrum Nova

Silvertoptorens

Silvertoptorens

De Silvertoptorens zijn de iconen voor wie Antwerpen toekomt of verlaat. Het beeld van de drie oprijzende gebouwen na het uitkomen van de Kennedytunnel, is het moment dat men kan zeggen, we zijn in Antwerpen aangekomen. Of andersom, wie net de tunnel induikt en de stad verlaat neemt een laatste glimp van Antwerpen door te kijken naar deze torens

Los van de passant zijn de Silvertoptorens ook op een ander vlak van iconisch belang. Het zijn misschien wel de laatste gebouwen die volledig volgens het modernistisch vooruitgangsdenken werden opgetrokken Ze getuigen van een tijdsgeest die  het geloof in moderne technieken vooropstelde. De Silvertoptorens werden gebouwd in 1973, en zijn het kind van architect Jules de Roover (°1913). Als overtuigd ideaal-socialist verlangde hij ernaar iedereen een goedkope en moderne woning te voorzien, met alle comfort van stromend water, elektriciteit en centrale verwarming. Bovendien werd hij geïnspireerd door de franse architect en grondlegger van het modernistisch gedachtegoed; Le Corbusier. Le Corbusier ging er van uit dat de stad geen centrum meer had en zich meer richtte naar de nieuwe infrastructuren; met name de autosnelwegen.

Dat zie je goed aan de ligging en inplanting van de torens; de torens zijn zo geplaatst dat ze niet uitkijken op het centrum van de stad, maar eerder op de Ring en de Schelde. Ook de locatie is sprekend, de site is gelegen op een klein restgebiedje tussen het op- en afrittencomplex van ring naar de A12 die in 1969 met de opening van de Kennedytunnel werd voltooid. De gebouwen werden als het ware omringd met nieuwe infrastructuren. De nieuwe autosnelwegen vormden in de jaren ‘70 dan ook het beeld van de vooruitgang.

Momenteel worden de Silvertoptorens gerenoveerd, maar dit heeft weinig met de stedenbouwkundige opvatting te maken zoals hierboven is gesteld. Want wie tot vandaag vanuit de Kennedytunnel de ring oprijd ervaart duidelijk de verbondenheid van de drie torens met het infrastructurele landschap en de groene bermen. De reden van de renovatie ligt in de kwaliteit van de constructies, de grootte en indeling van de appartementen en het gebrek aan voorzieningen. Al van in begin werden de gebouwen geconfronteerd met bouwfysische en technische gebreken. Iets wat eigen is aan een tijd waar van isolatienormen of energieprestaties nog geen sprake was. Daarom worden de torens nu volledig gestript en opnieuw ingepakt, de betonnen gevelbekleding ten spijt.

Ook de appartementen zelf waren nogal krap bemeten waardoor men heeft geopteerd om van de huidige 608 kleinere appartementen, 507 grotere te maken. Elk appartement wordt dus gemiddeld 17% groter.  Waar het architectenbureau A33 echter goed op heeft geanticipeerd is het voorzien van een sokkelvolume waar andere functies in kunnen worden gehuisvest (zoals bv. de nieuwe supermarkt) en de inplanting in de omgeving waar nieuwe speelterreinen zullen worden aangelegd met fiets- en joggingspaden. De functionele gladde 21-eeuwse gevels, gevarieerd in 3 kleuren per blok, doet misschien wat denken aan goedkoop geveldesign, maar het staat buiten kijf dat na de renovatie voor eenieder die Antwerpen in- of uitrijd de Silvertoptorens nog steeds een belangrijke icoonwaarde blijven behouden.

klik op een foto voor een grotere weergave